Muzaffer Şimşek. 1953 yılında Erfelek`te doğdum. Babam, Erfelek`te çok sevilen biri olan Yaşar Şimşek. Annem Şadiye.
Yaşamımın çok büyük bölümü görevim nedeniyle dışarda olduğum bir kaç yılın dışında Erfelek`te geçti. Sokaklarında koştum, çayında balık tuttum, tepelerine tırmandım, ovası buğday tarlasıyken buğdayların arasında gelincik topladım. Pedavralı evimizin dışından kopardığım pedavralarla yaptığım uçurtmaları çay kenarında uçurdum.
İlkokulu o zamanki adı "Merkez Karasu ilkokulu" olan, şimdiki Atatürk İlköğretim Okulu`nun, hastanenin üzerindeki binasında okudum. Karlı günlerde çantamı kızak yaparak indim aşağıya.
Ortaokul yıllarımda da Erfelek`teydim. Farkına varmadan sarıvermişti beni memleketim. Ne zaman ki Öğretmen okuluna gitmek için ayrıldım, o zaman anladım içimdeki Erfelek sevdasını.
Öğretmen Okulunu bitirdikten sonra atandığım yerlerde sürekli kalmayı hiç düşünmedim. Sevdalım, Erfelek`im bekliyordu beni. Ona hiç vefasızlık etmedim.
Haksızlık etmek istemem hiç kimseye. Biliyorum, terk edip gidenlerin içinde bir uhtedir Erfelek. Yine de ben; terk edenlerden olmadım.
Evlendim. Çocuklarım oldu. Bir de torunum.
1989`da Ön Lisans öğretimimi tamamladım.
Öğretmen olduğum yıllarda da toplumsal konularla iç içe yaşadım. Öğretmen hareketinin örgütlerinde de bulundum, görevler aldım, Milli eğitim kademelerinde de. Yurdumun ve özellikle memleketim Erfelek`in sorunlarını kendi sorunum bildiğim için öğretmen hareketinin dışındaki sivil toplum hareketlerinde de yer almaktan kaçınmadım.
Evimi de yaşamımı da Erfelek`te kurdum. Olanaksızlıklarına gocunmadım hiç. İnanılmaz doğası ve güzel insanlarıyla gurur duydum.
Sevdiğim, vurgunu olduğum yerde yaşamış ve yaşamakta olmaktan mutluyum.
